Heel lang geleden (in de vorige eeuw…) had ik een relatie met een jongen met bijzondere wortels. Zijn moeder was een dame met adellijk bloed die leefde volgens de regels van het ‘blauwe boekje’. Zijn vader was opgegroeid in een hutje in Bangladesh en poetste in zijn jeugd zijn tanden met een stokje. Zij ging – misschien wel als vanzelfsprekend – studeren in Aix-en-Provence, hij blonk uit op school en kreeg een beurs om te studeren In Frankrijk . Daar tijdens hun studententijd bloeide de liefde en kwamen twee mensen met een totaal verschillende achtergrond samen.

Ik kwam graag in Groningen bij mijn toenmalige schoonouders. Ik leerde veel van ze. Naast inspirerende levenslessen herinner ik me ook dat ik er heerlijk sliep op de zolderverdieping van het warme, knusse huis. En dat lag vast niet alleen aan de Auping-matrassen.

Nieuwe visie op Sinterklaasfeest

Maar waarschijnlijk aan de rust omdat Sinterklaas en de Pieten er niet op het dak liepen om mij uit mijn slaap te houden. Mijn toenmalige schoonvader had een voor mij hele nieuwe visie op het Sinterklaasfeest. Hij vond dat je eerlijk moest zijn tegen je kinderen en zei dat mensen met Sinterklaas dat dus niet waren. Opgegroeid en misschien wel vergroeid met het folkloristisch volksfeest, begreep ik het toen niet zo goed. Het stond ver van me af omdat ik nog geen kinderen had en dacht er verder niet meer over na.

Gewoon niet liegen tegen je kinderen

Jaren later in een – zo voelt het soms – ander leven deed ik een yoga-opleiding en behandelden we de Sutra’s van Patanjali. In één van de Sutra’s kwam Satya: waarheid, of leven naar je eigen waarheid (waarheidslievendheid) aan de orde. Hier gaat het erom dat je leeft vanuit oprechtheid, in gedachten, woorden en daden. Pas als je integer en eerlijk bent naar jezelf, kun je dat ook naar anderen toe zijn. Ben je eerlijk, open en trouw aan jezelf, dan ontstaat er een transparantie in je die je ook naar  buiten toe uitstraalt. Je zult dingen helderder zien en meer vertrouwen op je eigen intuïtie. We spraken ook over hoe je dan met het Sinterklaasfeest moest omgaan. De yogaleraar was duidelijk: ‘Gewoon niet liegen tegen je kinderen’.

Niet meer liegen over Sinterklaas

De jaren die volgden en ik niet meer loog over Sinterklaas waren hilarisch. Als mijn toen nog kleuterzoons ernaar vroegen zei ik: ‘Sinterklaas bestaat niet, het is een toneelstukje’ dan zeiden ze: ‘Nee hoor, dat klopt niet, Sinterklaas bestaat wel, want de juf zegt dat het zo is’. Als ik zei, ‘Maar denk eens na, hoe komt Sinterklaas dan met dat paard op het dak?’ Dan zeiden ze: ‘Het kan gewoon want iedereen in mijn klas zegt dat het kan’. Hun moeder was gek, dat was wel duidelijk.

Toen de jongste wat ouder werd, ik denk dat hij een jaar of 7 was, heeft hij in de klas verteld dat Sinterklaas niet bestaat. ‘En het is echt waar, want mijn moeder is altijd eerlijk’, had hij gezegd. Ouders die ik op het schoolplein sprak, refereerden allemaal aan dit verhaal. Ik kwam thuis en vertelde mijn zoon wat er was gebeurd op het schoolplein. Ik zei: ‘Lieve zoon, ik probeer altijd eerlijk te zijn maar dat lukt me ook niet altijd hoor.’ Hij zei toen: ‘Ja mama maar dat bedoel ik, dat vind ik juist zo eerlijk, dat je dat zegt.’

Heerlijk avondje is gekomen… Fijne Sinterklaas!

 

Pin It on Pinterest